วันพุธที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553

ธรรมมะ บทที่ 96

ความดีและกุศลจะเจริญ

เมื่อปราถนาจะทำกุศลและทำความดี

เปลี่ยนความคิดจากอกุศลเป็นกุศล

สร้างกุศลเป็นอาจิณเสมอมิขาด

รำพึงถึงผูกใจถึงความดีและกุศล

คิดเสมอที่จะสร้างความดีและกุศล

สงเคราะห์ผู้อื่นโดยไม่กังวลถึงผล

ผุ้ใดปรารถณาสุขเพื่อตน

เพราะก่อทุกข์ให้ผู้อื่น

ผู้นั้นเป็นผู้ระคนด้วยเครื่องระคน

คือเวรย่อมไม่พ้อนจากเวรได้

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า......................

ความรักอื่นเสมอตนไม่มี

ทรัพย์เสมอด้วยข้าวเปลือกย่อมไม่มี

ฝนต่างหากที่เป็นสระยอดเยี่ยม

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น