ธรรมะ บทที่ 413

มนุญฺญเมว ภาเสยฺย
ควรกล่าวแต่วาจา ที่น่าพอใจ

ธรรมะ บทที่ 412

ขนฺติ พลํ ว ยตีนํ
ความอดทน เป็นกำลัง ของนักพรต

ธรรมะ บทที่ 411

วาจํ ปมุญเจ กุสลํ นาติเวลํ
ไม่ควรเปล่งวาจาที่ดี ให้เกินแก่ควรกาล

ธรรมะ บทที่ 410

เป็นเมืองกรุง ทุ่งนา หรือป่าใหญ่
ทางมาไป ครบครัน ธัญญาหาร
มีคนดี ที่ศึกษา พยาบาล
ปลอดภัยพาล ควรอยู่กิน ถิ่นนั้นแล.

ธรรมะ บทที่ 409

โภคา สนฺนิตยํ ยนฺติ วมฺมิโกวูปจียติ
ค่อยๆ เก็บรวบรวมทรัพย์ ดังปลวกก่อจอมปลวก

ธรรมะ บทที่ 408

เปล่งวจี สัจจะ นวลละม่อม
กล่าวเกลี้ยกล่อม ไพเราะ กาลเหมาะสม
เจือประโยชน์ เมตตา ค่านิยม
รื่นอารมณ์ ผู้ฟัง ดังเสียงทอง.

ธรรมะ บทที่ 407

ไม่พองลม ก้มหัว เจียมตัวด้วย
มรรยาทสวย นิ่มนวล สิ้นส่วนแข็ง
เหมือนงูพิษ ถอดเขี้ยว หมดเรี่ยวแรง
ยามแถลง นอบน้อม พร้อมใจกาย.

ธรรมะ บทที่ 406

การสนใจ ใฝ่คว้า หาความรู้
ให้เป็นผู้ แก่เรียน เพียรศึกษา
มีศีลดี สติมั่น เกิดปัญญา
ย่อมนำพา ตัวรอด เป็นยอดดี.

ธรรมะ บทที่ 405

หมดราคะ โทสะ โมหะแล้ว
จิตผ่องแผ้ว เลิศดี ไม่มีสอง
ย่อมมีค่า สูงจริง ยิ่งเงินทอง
เหมือนสูริย์ส่อง ท้องฟ้า สง่างาม.

ธรรมะ บทที่ 404

การสนใจ ใฝ่คว้า หาความรู้
ให้เป็นผู้ แก่เรียน เพียรศึกษา
มีศีลดี สติมั่น เกิดปัญญา
ย่อมนำพา ตัวรอด เป็นยอดดี.

ธรรมะ บทที่ 403

สพฺพรสํ ธมฺมรโส ชินาติ
รสแห่งธรรมะ ย่อมชนะรสทั้งปวง

ธรรมะ บทที่ 402

ศิลปะ ต่างอย่าง ทางอาชีพ
ควรเร่งรีบ เรียนรู้ ชูศักดิ์ศรี
มีบางคน จนอับ กลับมั่งมี
ฉลาดดี มีศิลป์ หากินพอ.

ธรรมะ บทที่ 401

โยคา เว ชายเต ภูริ
ปัญญา ย่อมเกิดขึ้น เพราะการฝึกฝน

ธรรมะ บทที่ 400

นตฺถิ โลเก อนินฺทิโต
คนไม่ถูกนินทา ไม่มีในโลก

ธรรมะ บทที่ 399

กรรมชั่วช้า ลามก ต้องยกเว้น
หากขืนเล่น ด้วยกัน ถูกมันผลาญ
งดเว้นบาป กำราบให้ ไกลสันดาน
ในดวงมาลย์ ไม่ร้อน และอ่อนเพลีย.

ธรรมะ บทที่ 398

ชยํ เวรํ ปสวติ
ผู้ชนะ ย่อมก่อเวร

ธรรมะ บทที่ 397

ธมฺมเทสฺสี ปราภโว
ผู้เกลียดธรรม เป็นผู้เสื่อม

ธรรมะ บทที่ 396

เย ปมตฺตา ยถา มตา
ผู้ประมาท เหมือนคนตายแล้ว