ตนแลเป็นที่พึ่งของตน คือทำตนให้เป็นคนดี
ผู้ที่จะยอมเป็นที่พึ่งของผู้ ใดผู้หนึ่ง คือจะให้ผู้ใดพึ่ง จะต้องเห็น สมควร นั่นก็คือจะต้องว่าผู้ที่ตนจะให้พึ่ง ให้ความช่วยเหลือนั้น มีความเหมาะสมที่จะได้รับความช่วยเหลือในเรื่องใดหรือไม่ ถ้าไม่เห็นความสมควรก็คงจะไม่ช่วย นี้คือที่พุทธศาสนาสุภาษิตนี้ จึงตั้งใจทำตนให้เป็นที่พึ่งของตนคือทำตน ให้เป็นคนดีนั่นแหละเป็นประการ สำคัญ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น